Termin „nieruchomości komercyjne” na Górnym Śląsku nabrał wymiernego znaczenia w II połowie lat 90-tych ubiegłego stulecia, kiedy to sprzedawano pierwsze tereny pod centra handlowe M1 w Czeladzi i Trzy Stawy w Katowicach. Szybko okazało się, że tereny zlokalizowane przy głównych arteriach komunikacyjnych, a najlepiej przy ich przecięciu (jak dwie wzmiankowane wyżej lokalizacje) stały się momentalnie warte wielokrotnie więcej, co w wielu przypadkach rodziło pole do spekulacji. Biorąc pod uwagę rodzaj nieruchomości klasyfikowanych jako komercyjne na Górnym Śląsku można je posegregować z grubsza na trzy grupy: 1) dominującą – obszary przylegające do głównych dróg (których w okolicach Katowic ciągle przybywa – ostatnio oddano do użytku nowe kawałki autostrady A1 i Drogowej Trasy Średnicowej) przeznaczane w głównej mierze pod lokalizację inwestycji handlowych lub logistycznych; 2) ograniczoną – atrakcyjne nieruchomości w centrach miast zagospodarowywane także pod inwestycje handlowe, ewentualnie biurowe, rzadko rekreacyjne czy kulturalne – casus nowej siedziby Muzeum Śląskiego jest raczej wyjątkiem od reguły; 3) w końcu (przynajmniej w chwili obecnej) marginalną – grunty atrakcyjne pod kątem lokalizacji projektów mieszkaniowych, atrakcyjne na tyle, by projekt zyskał wartość dodaną dającą możliwość podniesienie narzutu dewelopera na wybudowanych mieszkaniach – w samych Katowicach jest co prawda kilka takich miejsc (Trzy Stawy, okolice Parku Chorzowskiego), które zdawałyby się przeczyć tezie o braku takich nieruchomości w aglomeracji, jednak poza Katowicami w promieniu 30-40 kilometrów trudno wskazać inne.